"Huwag ka humarang sa TV, naglalaro ako ng Barbie & Ken..ano ba!"

The husband and wife are obliged to live together, observe mutual love, respect and fidelity, and render mutual help and support. – Article 68 of the Family Code

May nabasa ka ba sa batas na “the husband and wife are obliged to have sex”?

Basahin mo ulit. Para wala ata. Oo nga sabi “observe mutual love” pero masasabi mo ba na tumutukoy ito sa pagtatalik? Pwede naman magmahal na walang kasamang ganon diba?

Kaya ang tanong, ano kaya ang mangyayari kung ang isa sa asawa ay ayaw makipagtalik kahit kasal na sila?

Ladies and Gentlemen, meet Chi Ming & Gina.

Dahil sa maselan na talakayan, ang mga edad 18 pababa ay pinakikiusapang pumunta muna sa site na ito -> Below 18 years old.

Para sa mga 18 patataas, buksan ang inyong kamalayan at tuloy lang sa pagbasa.

LONG HONEYMOON

Enggrande ang kasalan ng mag-asawang Chi Ming & Gina na ginanap sa Manila Cathedral at tinuloy ang reception sa South Villa sa Lungsod ng Makati.

Matapos ang masayang okasyon ay tumuloy sila sa bahay ng nanay ni Chi para sa unang gabi bilang mag-asawa.

Dahil nga honeymoon, akala ni Gina na ito na ang gabi ng mga gabi. Gabi kung saan magpapaalam siya sa kanyang kamusmusan at matitikman na sa wakas ang luto ng Diyos.

Kaya hindi maiitatago ang kanyang pagkasabik at pamumutla. Kakayanin kaya ni Gina ang “one eyed snake” ni Chi?

Eto na, sila na lang dalawa ni Chi sa kwarto, it’s show time!

Ngunit laking gulat niya nang pagdating sa kwarto ay biglang humikab itong si Chi, sabay higa sa kama at humilik na parang walang nangyari.

Hmm…

Baka pagod lang. Naisip siguro ni Gina. Dumaan ang pangalawang araw ay bitin pa rin. Pangatlo, pang-apat na gabi walang nagbago. Mailap talaga ang one-eyed snake ni Chi.

Kaya naman naisipan ni Gina na ganapin ang kanilang honeymoon sa isang malamig at romantikong lugar – sa Baguio.

Dito ay masosolo at mako-korner niya si Chi at wala nang kawala ang mala-palos na kanyang asawa at alaga nitong ahas.

Ngunit laking dismaya ni Gina nang imbitahan ni Chi ang buong barangay kasama ang kanilang mga magulang, tiyuhin at pamangkin. Apat (4) na malamig na gabi ang lumipas ay wala pa ring nangyari.

Tuwing tanghali ay lumalabas itong Chi upang maglakad mag-isa na para bang iniiwasan na maiwan silang dalawa ni Gina sa kwarto at natutulog siya lagi sa sala.

Sampung (10) buwan ang lumipas ay tigang pa rin si  Gina.

Oo, tama ang nabasa mo, 10 buwan ang binilang ay birhen pa rin si Gina. Ni hindi man lang nasilayan ni Gina ang alagang ahas ni Chi. At itong si Chi ay hindi man lang nasilip ang hagdang papuntang langit ni Gina.

Kaya naisipan nilang dalawa na mag patingin sa dalubhasa. Kaya pumunta sila kay Madam Auring este sa isang urologist sa Chinese General Hospital.

Ayon sa resulta, normal naman ang kondisyon ni Gina at tulad ng inaasahan ay isa pa rin siyang birhen. Samantalang may gamot na pinapainom ang doktor sa kanyang asawa at pinababalik ito, ngunit hindi na ito pinagpatuloy ni Chi.

THE LONG HONEYMOON IS OVER

Hindi na hinintay ni Gina na magsara ang kweba o tirhan ng mga paniki kaya nagpetisyon siya sa korte na ipawalang bisa ang kanilang kasal. Ayon kay Gina, isang bading ang kanyang asawa dahil ayaw nitong ipakita o ipahawak man lang ang alagang ahas.

Sigurado si Gina na miyembro ng federasyon si Chi at hindi lang isang punkista o miyembro ng isang gothic group nang mahuli niya itong gumagamit ng eyebrow pencil at cleansing cream ng kanyang nanay.

Ang Filipino Citizenship lang daw ni Gina ang habol ni Chi (na isang Chinese) at hindi ang kanyang alindog.

Inamin ni Chi ang mga akusasyon at sinabing si Gina ang umiiwas tuwing hinahawakan niya ang flower ng asawa. Pinagpipilitan niyang hindi siya impotent at kaya niyang pasukan at punuan ang pagkukulang sa asawa dahil bata pa naman sila.

Pumayag si Chi na sumailalim sa pagsusuri ng doctor para malaman kung siya ay talagang impotent. At isa lang ang paraan upang malaman kung tumitigas pa si manoy…

Ilabas ang FHM, Tiktik, Taliba at Bulgar…at 100 gramo ng lotion.

Ang resulta: Positive!

Nagulat ang sumuring doktor sa nakita, mula daw sa dalawang (2) pulgada ay lumaki ito ng labin-dalawang (12) pulgada at mala-Maling Luncheon Meat ang taba…ugat pa lang yun!

Yan ay sa panaginip lang ni Chi.

Ayon sa tunay na report: kahit papaano ay lumaki rin ng isang (1) pulgada at isang (1) sentimetro ang alagang ahas. Maaring maglilinis lang ng kuko ang mga pokpok na papasukan nito, ngunit sapat na raw yan para magpaligaya ng birhen ayon sa mga eksperto.

HATOL NG HUKUMAN

Matapos ang paglilitis ay pinawalang bisa ng hukuman ang kasal ng mag-asawang Chi at Gina at ginamit na dahilan ang Article 36 ng Family Code na “Psychological Incapacity.” Ito naman ay pinagtibay ng Court of Appeals.

KORTE SUPREMA

Inapela ni Chi hanggang sa Korte Suprema ang kanyang kaso.

Sabi niya, wala namang ebidensiya ang nagpapakita na may “psychological incapacity” ang sino man sa kanila. Hindi daw porke’t hindi sila nagtalik ng 10 buwan ay psychologically incapacitated na agad sila. Masusulusyonan naman daw ang problema nila ni Gina “through proper motivation”.

Hindi naniwala ang Korte Suprema sa alegasyon ni Chi.

Ayon sa Kataas-taasang Hukuman, hindi naman pala impotent si Chi pero ayaw niyang makipagtalik kay Gina sa loob ng 10 buwan kahit sila ay natutulog sa iisang kama.

Kahit paniniwalaan na si Gina ang umaayaw tuwing sinusubukan ni Chi na painitin ang kalan, dapat ay pinilit pa rin nitong tahakin ang masalimuot na daan papuntang langit. Dahil malay mo nga naman, nagpapakipot lang ng kaunti si Gina at ayaw niyang magpahalatang excited.

Pinaalalahanan din ng Korte Suprema ang pinakaimportanteng aspeto ng kasal – ang pagpaparami o procreation. Yun lumabas din ang totoo -  it’s all about sex.

Isang mahalagang aspeto ng pag-aasawa ang pagtatalik upang magparami.

Tinago pa kasi sa salitang “mutual love”.

Kaya nakalaya rin sa wakas si Gina sa sampung buwang dry spell. Ano sa tingin mo, bading ba si Chi?

—————-

“Never get married in the morning, because you never know who you’ll meet that night.” – Paul Hornung

Source: Tsoi vs. Court of Appeals, G.R. No. 119190.  January 16, 1997.

SINONG NAGSABING WALANG DIVORCE SA PILIPINAS?!

Well, technically, wala nga. Conservative “daw” ang mga Pinoy. Palibhasa, malaki impluwensuya ng simbahan sa ating mga congressman at senador, kaya hindi mapasa-pasa ang divorce law.

Pero, matalino man daw ang matsing, naiisahan din.

Sa tingin niyo ba, sa dami ng kabit ng mga mambabatas natin ay papayag silang matali sa isang babae lamang? Kaya dahil diyan, pinauso nila ang “psychological incapacity“.

DAPAT BA MAGING BALIW PARA MAWALANG BISA ANG KASAL?

OOPS, TEKA LANG, ang psychologically incapacity ay hindi isang mental disorder. Hindi ibig sabihing kapag psychologically incapacitated ka para mag-asawa ay sinto-sinto kana.

Masasabing psychologically incapacitated ang isang tao kung hindi niya kayang gampanan ang obligasyon ng isang may asawa. Kailangan dapat ang kaso ng taong psychologically incapacitated ay malalim (gravity), dati nang katangian (juridical antecedence), at walang gamot (incurability).

Anu-ano ba ang obligasyon ng isang may asawa (bukod sa sex)?

Ayon sa Art. 68 ng Family Code, ang mag-asawa ay obligadong mag-sama sa iisang bubong (live together), magmahalan (observe mutual love), irespeto ang bawat isa (respect) at magtulungan (render mutual help and support)…oh wait, incidentally, kailangan din pala maging tapat (fidelity).

Marami nang petisyon para mapawalang bisa ang kasal na napapayagan ng husgado buwan-buwan, at parami ng parami ang nagpa-file nito araw-araw. Nagiging trend na nga. Hindi ka “in” kung hindi ka psychologically incapacitated.

So kung hindi mo kaya ang mga obligasyon ng may asawa, at ito ay matutukoy na nag-simula sa iyong pagkabata ngunit lumabas lang noong nag-asawa ka, at ito’y wala nang remedyo…

Congratulations! You are psychologically incapacitated!

Pero bago yan, kailangan mo ng pera. Oo, tama ka, pera ang nagpapatakbo ng mundo. Ang totoo niyan ay mas mahal pa ang gastos sa pag-file ng Declaration of Nullity of Marriage kesa sa gastos ng isang disenteng kasal. We are talking about six figures baby. Gumastos ka na sa kasal na iyong pangarap, mas gagastos kapa para mapawalang bisa ang lahat. Parang isang batong pinulot mo sa lupa at pinukpok mo sa sarili mo. Ouch!

Kung sa kasal ay gumastos ka sa venue, gown, cake, etc. Sa kasong ito gagastos ka para sa psychologist, filing fees at syempre sa abugado (ahem). Hindi pa siguradong papaburan ng husgado ang kaso mo. Kung panalo ka, swerte mo.

May pailan-ilan naman nanalo sa RTC ngunit minalas kasi inaapela ng Solicitor General (SolGen) sa Court of Appeals at Korte Suprema.

E BAKIT EPAL NAMAN TONG SOLGEN?

Mandato kasi ng estado ayon sa Saligang Batas na palakasin ang pamilyang Pilipino, at ang pundasyon ng bawat pamilya ay ang mag-asawa. Kaya ang SolGen, bilang abugado ng estado ay pinipilit na salbahin (hindi salbahihin) ang kasal ninyo.

Sabi ng kaibigan ko na nasa SolGen, random daw, hindi lahat inaapela dahil sa dami nang napapawalang bisa na kasal. Buti na lang *sigh*.

MAMA’S BOY

Isa sa kasong inapela ng SolGen ngunit pinalad paring ideklarang walang bisa ng Korte Suprema na lumabas lang noong May 26, 2009, ay ang kaso ng mag-asawang Marieta at Rodolfo Azcueta (G.R. No. 180668). Ayon sa kwento, itong si Rodolfo ay sadyang mama’s boy, simula daw na ikasal sila ni Marieta ay hindi na naghanap ng trabaho kesyo matanda na daw siya, mahirap mag-hanap at eto pa — wala daw siyang damit na isusuot sa interview (walang biro). Ang nanay ni Rodolfo ang nagbabayad ng renta nila sa bahay at ibang gastusing mag-asawa.

Ginawa ni Marieta ay binigyan niyang diyaryo si Rodolfo araw-araw para maghanap ng trabaho at syempre…binilhan niya ng bagong longsleeves pang interview (hanep!).

Alas, nakahanap ng trabaho si Rodolfo, at tuwang-tuwa naman si Marieta. Matapos ang ilang linggo, nalaman niya na tumatambay lang pala si Rodolfo sa bahay ng nanay niya at wala talagang trabaho. At hulaan ninyo kung saan nanggaling ang “sweldo” ni Rodolfo?

Yup, kay inay. Ang lufet.

Kaya karapat-dapat lang ipawalang bisa ang kasal ni Marieta kay Rodolfo na psychologically incapacitated to observe the marital obligations. Ang kaso ni Rodolfo ay malalim, nag-simula noong siya ay bata pa (baka high school na siya nang huminto sa breast feeding) at lumabas lang noong ikasal siya (baka hindi pina-breast feed ni Marieta) at wala nang gamot, kumbaga, isa nang basket case.

Kung tutuusin ay marami pa ang dahilan para mapawalang bisa ang kasal, pero itong psychological incapacity ang pinaka-madalas gamitin.

Kaya para maiwasan ang gastos at kahihiyan, mag-isip muna ng sanlibong beses bago sumabak sa buhay may-asawa (at hindi puro libog lang ang pinapairal).

May alam ba kayong kaso ng psychological incapacity?

Ilang araw na ako nagsasalita…kayo naman.

Libre lang ang post, huwag kayong mahiya

——————————–

“Getting a dog is like getting married. It teaches you to be less self-centered, to accept sudden, surprising outbursts of affection, and not to be upset by a few scratches on your car.”  – Will Stanton